Επάγγελμα... trader
No hypocrite.
***ΠΡΟΣΟΧΗ***
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι από τις 20 Δεκεμβρίου η υπηρεσία του Capital.gr
Capital Blogs θα αναστείλει τη λειτουργία της για τεχνικούς λόγους.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.


8858 αναγνώστες
30 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011
11:34

 

 

 

Τα λέγαμε τότε, δεν τα λέγαμε;

Και το μονάστερο πήγαινε σύννεφο.

Τώρα χ...  μέσα Πολυχρόνη που δεν γίναμε ευζώνοι.

 

http://kostasaldot.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=22267&blid=378

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
39 ψήφοι

 Εκτύπωση
4736 αναγνώστες
54 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 11 Μαΐου 2010
14:10

 

Όχι όμως πριν απογοητεύσει και τον τελευταίο αισιόδοξο.

Όχι αν δεν πετάξει σχεδόν όλους τους μπαουλάτους έξω.

Όχι αν δεν κάνει και τον τελευταίο επενδυτή να το σιχαθεί.

Θα δώσει κέρδη. Φοβερά.

Όμως ίσως οι τωρινοί επενδυτές της λιανικής, ποτέ δεν θα τα δουν.

Γιατί θα έχουν ξεπουλήσει.

Λίγο πριν την πραγματική και υγιή άνοδο.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
62 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2352 αναγνώστες
16 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010
13:20

 

 

 

Συζητήσεις επί συζητήσεων και μηδέν εις το πηλίκον.

 

Σε μια κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, οι Ταύροι περιμένουν το χρηματιστήριο να κάνει τα αντίθετα από ότι προστάζει η λογική των οικονομικών μεγεθών της χώρας μας και να τους γεμίσει λεφτά.

Οι δε Αρκούδοι, επιτίθενται στους πρώτους και τους λένε πως η αγορές είναι για κάτω για τον τάδε ή δείνα λόγο αλλά η αγορά διαψεύδει και αυτούς αφού με τέτοιο χάλι δημοσιονομικό και τέτοια ύφεση που μοιραία θα έρθει (ακόμη και ευρωπαϊκή βοήθεια να πάρουμε) θα έπρεπε το ΧΑΑ να κάνει κάθε μέρα μείον.

 

Τα χαρτιά όμως τα έχουν οι ισχυροί. Αυτά που κινούν το ΧΑΑ.

Δεν θέλουν να τα έχουν αλλά δυστυχώς τώρα έχουν εγκλωβιστεί σε αυτά. Και παίζουν το παιχνίδι τους θέλοντας και μη.

Γιατί αρνούνται να πετάξουν την περιουσία τους.

Όταν λοιπόν οι Ταύροι έχουν ξεθαρρέψει και αγοράζουν, αυτοί τους τα χώνουν στο κεφάλι.

Όταν οι Αρκούδες κλείνουν τις short θέσεις τους λόγω του ότι η αγορά τους διαψεύδει και τους πετά έξω, αυτή η τελευταία, ξαναγυρνά στην προηγούμενη πτωτική κατάσταση.

 

Το παιχνίδι είναι στημένο. ΑΥΤΟΙ ξέρουν που να αγοράσουν και που να πουλήσουν αφού ΑΥΤΟΙ κινούν τα νήματα. Λόγω ισχύος. Έχουν και μετοχές και μετρητό για να το επιτύχουν.

Εμείς οι άλλοι, ψάχνουμε κάθε φορά, γωνία στο δεκάρικο.

(το παλιό δεκάρικο, αυτό το μεταλλικό, το προ ευρώ)

 

Όταν η Αμερική ανεβαίνει, ανεβαίνει και η Ελλάδα ΜΟΝΟ αν αυτούς τους βολεύει. Αν δεν τους βολεύει, σφυράμε αδιάφορα.

Όταν Η Αμερική πέφτει, εδώ μπορούμε να κρατηθούμε ή και να ακολουθήσουμε την πτώση κατά το δοκούν.

Ότι συμφέρει την εκάστοτε στιγμή.

 

Η κόντρα Αρκούδων - Ταύρων καλά κρατεί αλλά τον τελευταίο καιρό κανένας δεν είναι κερδισμένος εις χρήμα. Μόνο σε εντυπώσεις ίσως.

Και ξέρετε γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί το χρήμα και των δύο ομάδων, πάει στις τσέπες των καρχαριών.

 

Με τις υγείες μας.

Τα κορόιδα.

Αξιολογήστε το άρθρο 
42 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1891 αναγνώστες
32 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010
11:42

 

 

 
 
Ο πιο εύκολος τρόπος να χάσεις όλα σου τα χρήματα στο ΧΑΑ είναι το να προσπαθείς να κάνεις trading δίχως όρους και δίχως μεθοδολογία.
Οι απλοί επενδυτές στην πλειοψηφία τους δεν έχουν σχέδιο, δεν έχουν μεθοδολογία, δεν γνωρίζουν τους όρους στους οποίους υπακούει το trading.
Γι' αυτό και ονομάζονται απλοί επενδυτές.
Αυτοί το μόνο που θα μπορούσαν να κάνουν είναι να αγοράσουν και να περιμένουν.
Το περιβάλλον όμως αυτό που τώρα βιώνουμε στο ΧΑΑ καθώς και το οικονομικό περιβάλλον της χώρας, δεν είναι περιβάλλον αγορών. Είναι ένα περιβάλλον εξαιρετικά επικίνδυνο και με μεγάλο ρίσκο.
Το ρίσκο γνωρίζουν πολύ καλά οι καρχαρίες των χρηματιστηρίων πως να το διαχειριστούν. Οι υπόλοιποι συμμετάσχοντες είναι πολύ δύσκολο να το επιτύχουν.
Οι πρώτοι έχουν την δύναμη να αναπτερώσουν ελπίδες στην πιο λάθος στιγμή, να αποθαρρύνουν επίσης την χειρότερη ώρα τους τελευταίους.   
Οι δε τελευταίοι χρειάζονται γνώσεις τις οποίες δεν κατέχουν.
Βλέποντας λοιπόν πως ο καιρός περνά και με την διακράτηση δεν γίνεται τίποτα, οι απλοί και συνήθως άπειροι επενδυτές, επιδίδονται με αυτό στο οποίο τους έσπρωξαν τεχνηέντως οι καρχαρίες. Το trading.
Στο μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ποτέ απλός ιδιώτης επενδυτής.
 
Είμαι σίγουρος πως οι παραπάνω γραμμές θα κάνουν κάποιους να γελάσουν. Άλλους να πουν, "εμένα δεν με αγγίζουν". Σε άλλους θα δώσουν τροφή για μονάστερα. Κάποιοι λίγοι κοιτώντας και την πορεία ίσως του χαρτοφυλακίου τους, θα δουν πως έχω δίκιο.
Είναι πολύ δύσκολο όμως κάποιος να παραδεχθεί τα σφάλματά του.
Επίσης δεν του είναι αρεστός κάποιος που του επισημαίνει αυτά τα λάθη. Αντίθετα αρεστός είναι αυτός που τον βοηθά να τα καλύπτει. Αυτός που με δικαιολογίες παντός είδους (συμπάσχων κατά πάσα πιθανότητα) τα παραβλέπει και επικαλείται το μέλλον σαν λύση στα λάθη του παρελθόντος.
 
Τρόπος ή μέθοδος που δεν απέδωσε στο παρελθόν, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως δεν μπορεί να αποδώσει ούτε στο μέλλον. Και χρήζει αλλαγής.
Το δύσκολο είναι να πεισθείς πως έχεις κάνει λάθος.
Το δύσκολο είναι να πάρεις την απόφαση να αλλάξεις.
 
 
 
 
Οι γνωστοί άγνωστοι, την δουλειά σας παρακαλώ.
 
 
 
 
 
Αξιολογήστε το άρθρο 
61 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1225 αναγνώστες
10 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010
13:07

 

 

 Αναδημοσίευση από:

Πρόσκληση........

 1/7/2009  20:29  Κώστας Α.

 

Το πρόβλημα κατά την άποψη μου έγκειται στο χάσιμο του μέτρου από όλους τους κρίκους της αλυσίδας του συστήματος.

Οι επιχειρήσεις παρήγαγαν συνεχώς όλο και περισσότερα προϊόντα συμπιέζοντας το κέρδος τους με βασικό στόχο την εξάπλωση τους παγκοσμίως. Ανταγωνίζονταν η μία την άλλη σε έναν ανταγωνισμό εξοντωτικό. Κλασικό παράδειγμα οι αυτοκινητοβιομηχανίες.

Για να απορροφηθούν αυτά τα προϊόντα έπρεπε να βρεθούν χρήματα. Αφού λοιπόν χρήματα δεν υπήρχαν στους πολλούς οι Τράπεζες έριξαν στην αγορά τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια.

Βοήθησαν πολύ σε αυτό τα πολύ χαμηλά επιτόκια. Ο απλός κόσμος που παλιότερα δεν είχε την δυνατότητα να απολαύσει την ποιότητα στην καθημερινότητα του, το εξέλαβε σαν μάννα εξ ουρανού. Καινούργια αυτοκίνητα αγοράστηκαν, καινούργια σπίτια χτίστηκαν, γέμισαν τα σπίτια με διπλές, τριπλές και τετραπλές τηλεοράσεις, συστήματα ήχου, και κάθε λογής gadgets. Τα εργοστάσια παρήγαγαν και αναπτύσσονταν. Και προσλάμβαναν κόσμο. Οι κάρτες γέμισαν, τα όρια πίστωσης χτύπησαν κόκκινο αλλά τα εργοστάσια συνέχιζαν να παράγουν. Η οικοδομή είχε την ίδια και καλύτερη ανάπτυξη. Αφού υπήρχε πρόσβαση σε εύκολο χρήμα πάρα πολύ κόσμος άδραξε την ευκαιρία να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα. Επειδή όμως τα χρήματα δεν ήταν πραγματικά αλλά μέσω δανείου δεν έδωσαν μεγάλη σημασία τι αγοράζουν και σε ποια τιμή. Έτσι είχαμε μεγάλη διόγκωση της αξίας των σπιτιών αφού οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές ήταν πάμπολλοι. Η διόγκωση των τιμών σήμαινε μεγαλύτερες πωλήσεις για τις τράπεζες. Επιδόθηκαν και αυτοί σε ένα κυνήγι δανειοληπτών. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά. Αλλά όσο περνούσε ο καιρός δημιουργείτο μια φούσκα έτοιμη να εκραγεί. Και αυτό γιατί όλο το "οικοδόμημα" βασίζονταν σε μια υπόσχεση πληρωμής και όχι στο πραγματικό χρήμα της αποταμίευσης. Ο άκρατος ανταγωνισμός ώθησε τα πράγματα στα όρια του. Και ο μιμητισμός. Οι εργολάβοι έβγαζαν πολλά αλλά επειδή υπήρχε ζήτηση πρόσφεραν όλο και μεγαλύτερο τίμημα - ποσοστό αντιπαροχής- στον οικοπεδούχο προκειμένου να εκμεταλλευτούν το οικόπεδο του. Αυτό έσπρωχνε τους αγοραστές να δανείζονται όλο και περισσότερο χρήμα για να αποκτήσουν αυτό που απόκτησε σχεδόν εύκολα ο διπλανός τους, ο συνάδελφος τους , ο συγγενής τους. Και οι τράπεζες αφού δάνειζαν τόσο εξαπλώνονταν. Η μεγάλη εξάπλωση όμως σε εποχή ευφορίας φέρνει μεγάλα κέρδη. Σε εποχή όμως των ισχνών αγελάδων ενέχει σοβαρότατο κίνδυνο.

Οι Τράπεζες βρίσκονται στη δύσκολη θέση να δουν τις υποσχέσεις εξόφλησης χρέους να μην είναι εφικτό να εκπληρωθούν από πολύ περισσότερους από ότι είχαν αρχικά υπολογίσει. Κύριος λόγος η ανεργία. Σε εποχή ύφεσης η ανεργία διογκώνεται. Και αφού η ανάπτυξη δημιουργήθηκε με το άκρατο χρέος πως θα βγούμε από την ύφεση αν δεν υπάρξει ένα ακόμη μεγαλύτερο χρέος; Ποιοι όμως να χρεωθούν πάλι; Οι άνεργοι; Φαύλος κύκλος.

Έχω την εντύπωση ότι το σύστημα δεν αντέχει άλλο. Αν οι τιμές των ακινήτων δεν διολισθήσουν σε λογικά επίπεδα (το -10% και το -20% δεν είναι λογικό επίπεδο) αν δεν αυξηθούν πολύ οι αποταμιεύσεις στις τράπεζες, αν δεν χρεοκοπήσουν πάρα πολλές επιχειρήσεις -αφού δεν τις αντέχει άλλο το σύστημα- δεν βλέπω φως στο τούνελ. Λυπηρό αλλά δεν μπορώ να δω κάτι άλλο.

Τα χρηματιστήρια είναι συνδεδεμένα με τις οικονομίες. Πολλές φορές προτρέχουν. Υπάρχει και η κερδοσκοπία που τα ωθεί προς τη μία ή προς την άλλη κατεύθυνση. Αυτό που βιώνουμε το τελευταίο τρίμηνο πιστεύω πως είναι μια διόρθωση της πτώσης που επετεύχθη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Θεωρώ πως η πραγματική άνοδος θα αργήσει πάρα πολύ. Γιατί θα πρέπει να διορθωθούν τα ευτράπελα που δημιούργησαν την κρίση. Αυτά προς το παρόν δεν έχουν διορθωθεί. Και μάλλον είναι πολύ δύσκολο και πολύ επίπονο να γίνει.

Πιστεύω σε ένα πυθμένα σε μορφή L.

Αν παρ' ελπίδα στο μέλλον κάτι αλλάξει τα μέχρι τώρα δεδομένα, είμαι έτοιμος να αλλάξω άποψη. Δεν ξέρω όμως τι μπορεί να είναι αυτό που μπορεί να ανατρέψει ότι προείπα.

 

http://www.capital.gr/gmessages/showtopic.asp?id=1271059

 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
39 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 71234567>

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις